تورم چیست به زبان ساده؛ علت، انواع و اثر آن بر ارزش پول

تورم چیست؟

اگر قیمت نان، اجاره‌خانه و بلیت سفر همه با هم بالا برود و حقوق‌تان پا‌به‌پای آن‌ها رشد نکند، با تورم روبه‌رو هستید. تورم شاید آشناترین واژه‌ی اقتصاد برای ایرانی‌ها باشد، اما کمتر کسی دقیق می‌داند چطور اندازه‌گیری می‌شود و چرا در ایران سال‌هاست دورقمی مانده است.

در این مقاله توضیح می‌دهیم تورم چیست، از کجا می‌آید، چه انواعی دارد و نرخ تورم چگونه محاسبه می‌شود. بعد سراغ تورم ایران می‌رویم و در پایان، راه‌های رایج حفظ ارزش پول را همراه با ریسک هر کدام مرور می‌کنیم.

نکات کلیدی

  • تورم افزایش مداوم و همه‌جانبه‌ی سطح عمومی قیمت‌هاست، نه گران شدن یک کالای خاص.
  • فشار تقاضا، فشار هزینه، رشد نقدینگی و انتظارات تورمی چهار محرک اصلی تورم‌اند.
  • نرخ تورم با شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) در سه قالب ماهانه، نقطه‌به‌نقطه و سالانه سنجیده می‌شود.
  • مرکز آمار تورم سالانه‌ی مهر ۱۴۰۵ را ۷۶٫۸ درصد و بانک مرکزی ۷۱٫۴ درصد اعلام کرده است.
  • هر روش حفظ ارزش پول ریسک خودش را دارد؛ تنوع‌بخشی اصل مشترک همه‌ی آن‌هاست.

تورم چیست؟ (تعریف به زبان ساده)

تورم یعنی افزایش مداوم سطح عمومی قیمت‌ها در یک دوره‌ی زمانی، که معمولاً یک سال در نظر گرفته می‌شود. صندوق بین‌المللی پول هم تورم را نرخ افزایش قیمت‌ها در یک بازه‌ی مشخص تعریف می‌کند.

دو قید در این تعریف مهم است. اول، «سطح عمومی قیمت‌ها»؛ یعنی گران شدن یک کالای خاص، مثلاً گوجه‌فرنگی در یک فصل، به‌تنهایی تورم نیست. دوم، «مداوم بودن»؛ جهش یک‌باره‌ی قیمت که زود برگردد، تورم به حساب نمی‌آید.

نتیجه‌ی مستقیم تورم، کاهش قدرت خرید است. وقتی قیمت‌ها بالا می‌رود، با همان مقدار پول کالا و خدمات کمتری می‌توان خرید. به زبان دیگر، تورم همان کاهش ارزش پول ملی در برابر کالاها و خدمات است.

کاهش قدرت خرید بر اثر تورم؛ خرید همان سبد کالا با پول بیشتر

علت ایجاد تورم چیست؟

اقتصاددانان معمولاً علت‌های تورم را در سه دسته بررسی می‌کنند: فشار تقاضا، فشار هزینه و رشد نقدینگی. در عمل این سه از هم جدا نیستند و اغلب هم‌زمان عمل می‌کنند.

تورم ناشی از فشار تقاضا

وقتی تقاضای کل جامعه برای کالا و خدمات سریع‌تر از توان تولید رشد کند، قیمت‌ها بالا می‌رود. این وضعیت را با جمله‌ی معروف «پول زیاد به دنبال کالای کم» توصیف می‌کنند. افزایش هزینه‌های دولت، وام‌دهی گسترده‌ی بانک‌ها یا افزایش ناگهانی درآمدها می‌تواند چنین فشاری بسازد.

تورم ناشی از فشار هزینه

در این نوع، هزینه‌ی تولید بالا می‌رود و تولیدکننده آن را به قیمت نهایی منتقل می‌کند. گران شدن انرژی، مواد اولیه، دستمزد یا ارز وارداتی از نمونه‌های رایج است. در اقتصادی مثل ایران که بخش بزرگی از مواد اولیه و کالاهای واسطه‌ای وارداتی است، کاهش ارزش ریال مستقیماً هزینه‌ی تولید را بالا می‌برد.

رشد نقدینگی و سیاست پولی

نقدینگی مجموع پول و شبه‌پول در اقتصاد است؛ یعنی اسکناس و مسکوک در دست مردم به‌اضافه‌ی سپرده‌های بانکی. اگر نقدینگی سریع‌تر از تولید واقعی رشد کند، هر واحد پول ارزش کمتری پیدا می‌کند. به همین دلیل بسیاری از اقتصاددانان تورم بلندمدت را بیش از هر چیز پدیده‌ای پولی می‌دانند.

سیاست پولی ابزار بانک مرکزی برای مهار همین روند است. مهم‌ترین اهرم آن نرخ بهره است: بالا بردن نرخ بهره وام گرفتن را گران‌تر و پس‌انداز را جذاب‌تر می‌کند و در نتیجه تقاضا را آرام می‌کند. کنترل رشد پایه‌ی پولی و نظارت بر خلق پول بانک‌ها ابزارهای دیگر این سیاست است.

عامل چهارمی هم وجود دارد که کمتر دیده می‌شود: انتظارات تورمی. صندوق بین‌المللی پول توضیح می‌دهد وقتی مردم انتظار گرانی دارند، خریدشان را جلو می‌اندازند و کارگران دستمزد بالاتری مطالبه می‌کنند. همین رفتارها تقاضا و هزینه را بالا می‌برد و انتظار تورم را به تورم واقعی تبدیل می‌کند.

علت‌های تورم؛ چرخه فشار تقاضا، فشار هزینه، رشد نقدینگی و انتظارات تورمی

انواع تورم

تورم را می‌توان بر اساس شدت، یا بر اساس هم‌زمانی‌اش با وضعیت رشد اقتصادی دسته‌بندی کرد. سه مفهوم زیر بیشترین کاربرد را دارند.

تورم خزنده، تورم شدید و ابرتورم

تورم خزنده نرخی پایین و قابل پیش‌بینی است که بسیاری از بانک‌های مرکزی جهان آن را هدف قرار می‌دهند. تورم شدید یا تازنده وقتی است که نرخ تورم به ده‌ها درصد در سال می‌رسد و برنامه‌ریزی برای خانوار و بنگاه سخت می‌شود.

ابرتورم مرحله‌ی شدیدتر و معمولاً شتاب‌گیرنده است. یک تعریف رایج که فدرال رزرو کلیولند هم به آن اشاره می‌کند، ابرتورم را نرخ تورم بیش از ۵۰ درصد در ماه می‌داند. ونزوئلا و زیمبابوه از نمونه‌های شناخته‌شده‌ی ابرتورم در دهه‌های اخیر هستند.

رکود تورمی

رکود تورمی یعنی تورم بالا هم‌زمان با رشد اقتصادی ضعیف یا منفی و بیکاری. این وضعیت برای سیاست‌گذار دشوار است، چون ابزارهای ضدتورمی رکود را عمیق‌تر می‌کنند و ابزارهای ضدرکود تورم را بالا می‌برند. برای آشنایی بیشتر با سازوکار و اثر آن بر بازارها، مقاله‌ی رکود تورمی را ببینید.

فرق تورم با گرانی؛ گران شدن یک کالا در برابر افزایش قیمت همه کالاها و خدمات

تورم منفی

تورم منفی یا کاهش سطح عمومی قیمت‌ها در نگاه اول خوشایند است، اما صندوق بین‌المللی پول آن را هم مطلوب نمی‌داند. وقتی قیمت‌ها پایین می‌آید، مصرف‌کننده خریدش را به امید ارزان‌تر شدن عقب می‌اندازد و تولید و اشتغال آسیب می‌بیند. جزئیات این پدیده را در مطلب تورم منفی توضیح داده‌ایم.

فرق تورم با گرانی

در گفت‌وگوی روزمره «گرانی» و «تورم» را به جای هم به کار می‌بریم، اما این دو یکی نیستند. گرانی یعنی بالا رفتن قیمت یک یا چند کالای مشخص؛ مثلاً افزایش قیمت روغن به دلیل خشکسالی یا تغییر تعرفه.

تورم اما رشد پایدار و همه‌جانبه‌ی قیمت‌هاست که از کاهش ارزش خود پول خبر می‌دهد. ممکن است در یک ماه کالایی ارزان شود، اما سطح عمومی قیمت‌ها همچنان بالا برود. به همین دلیل برای سنجش تورم به سبدی از صدها کالا و خدمت نگاه می‌کنند، نه به یک قلم.

وجه تمایزگرانیتورم
دامنهیک یا چند کالای مشخصسطح عمومی قیمت‌ها
ماندگاریممکن است موقت باشدمداوم و پایدار
علت رایجخشکسالی، تعرفه، کمبود مقطعیرشد نقدینگی و کاهش ارزش پول
معیار سنجشقیمت همان کالاشاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI)
فرق تورم با گرانی

گرانی یک کالا خبر از کمیابی آن می‌دهد؛ تورم خبر از کم‌ارزش شدن خود پول.

نرخ تورم چگونه محاسبه می‌شود؟

محاسبه نرخ تورم از یک شاخص شروع می‌شود که تغییر قیمت سبدی ثابت از کالاها و خدمات را دنبال می‌کند. در ایران دو نهاد این شاخص را منتشر می‌کنند: مرکز آمار ایران و بانک مرکزی.

شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI)

شاخص قیمت مصرف‌کننده یا CPI هزینه‌ی سبدی را می‌سنجد که نماینده‌ی مصرف یک خانوار متوسط است. مراحل ساخت آن ساده است: ابتدا سبد کالا و خدمات و وزن هر قلم از روی آمار هزینه‌ی خانوار تعیین می‌شود. سپس هزینه‌ی همین سبد در قیمت‌های امروز با هزینه‌اش در سال پایه مقایسه می‌شود.

شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI)؛ افزایش هزینه یک سبد ثابت کالا و خدمات در طول زمان

عدد سال پایه ۱۰۰ در نظر گرفته می‌شود. صندوق بین‌المللی پول مثال ساده‌ای می‌زند: اگر شاخص سال پایه ۱۰۰ و شاخص فعلی ۱۱۰ باشد، تورم در این دوره ۱۰ درصد بوده است. مرکز آمار ایران شاخص‌های خود را با سال پایه‌ی ۱۴۰۰ منتشر می‌کند.

فرمول کلی همه‌ی نرخ‌های تورم یکی است: شاخص دوره‌ی جاری را بر شاخص دوره‌ی مبنا تقسیم می‌کنیم، یک را از آن کم می‌کنیم و حاصل را در ۱۰۰ ضرب می‌کنیم. تفاوت نرخ‌ها فقط در انتخاب «دوره‌ی مبنا» است.

تورم نقطه به نقطه، ماهانه و سالانه

مرکز آمار ایران هر ماه سه نرخ اعلام می‌کند. تورم ماهانه، درصد تغییر شاخص قیمت نسبت به ماه قبل است و سریع‌ترین تصویر را از جهت حرکت قیمت‌ها می‌دهد.

تورم نقطه به نقطه درصد تغییر شاخص نسبت به همان ماه در سال قبل است. مثلاً اگر شاخص در مهر سال گذشته ۲۰۰ و در مهر امسال ۳۷۸ باشد، تورم نقطه‌به‌نقطه ۸۹ درصد است؛ یعنی همان سبد امروز ۸۹ درصد گران‌تر از یک سال پیش است.

تورم سالانه، درصد تغییر میانگین شاخص در دوازده ماه منتهی به ماه جاری نسبت به دوازده ماه قبل از آن است. چون میانگین می‌گیرد، کندتر حرکت می‌کند و تغییر جهت تورم را دیرتر نشان می‌دهد. وقتی تورم نقطه‌به‌نقطه بالاتر از تورم سالانه است، معمولاً یعنی تورم در حال شتاب گرفتن است.

نرخمبنای مقایسهسرعت واکنشکاربرد اصلی
ماهانهشاخص ماه قبلسریع‌ترینجهت حرکت کوتاه‌مدت قیمت‌ها
نقطه‌به‌نقطههمان ماه در سال قبلمتوسطگرانی سبد نسبت به یک سال پیش
سالانهمیانگین ۱۲ ماه قبل از آنکندترینروند بلندمدت و تعدیل‌ها
مقایسه‌ی سه نرخ تورم

وقتی نرخ نقطه‌به‌نقطه از نرخ سالانه جلو می‌زند، تورم در حال شتاب گرفتن است.

پیامدهای تورم برای خانوار و سرمایه‌ گذار

مهم‌ترین اثر تورم، فرسایش قدرت خرید است. اگر تورم یک سال ۷۰ درصد باشد، صد میلیون تومان در پایان سال تقریباً همان چیزی را می‌خرد که حدود ۵۹ میلیون تومان در ابتدای سال می‌خرید. هر کسی که درآمدش آهسته‌تر از قیمت‌ها رشد کند، در عمل فقیرتر می‌شود.

تورم همه را به یک اندازه آسیب نمی‌زند. صندوق بین‌المللی پول توضیح می‌دهد اگر نرخ بهره به اندازه‌ی تورم بالا نرود، قرض‌گیرنده سود می‌برد و قرض‌دهنده بخشی از ارزش واقعی پولش را از دست می‌دهد. سپرده‌گذاری که سود سپرده‌اش کمتر از تورم است، بازده واقعی منفی می‌گیرد.

برای سرمایه‌ گذار، تورم بالا یعنی هر تصمیمی باید با «بازده واقعی» سنجیده شود، نه بازده اسمی. سود ۳۰ درصدی در اقتصادی با تورم ۷۰ درصدی، در واقع کاهش ارزش سرمایه است. تورم بالا همچنین سیگنال قیمت‌ها را مخدوش می‌کند و تشخیص اینکه کالایی واقعاً کمیاب شده یا فقط پول بی‌ارزش‌تر شده، سخت می‌شود.

بازده واقعی سرمایه‌گذاری در برابر کاهش ارزش پول نقد در دوران تورم

نکته مهم

هر سود و بازدهی را با «بازده واقعی» بسنجید؛ یعنی بازده اسمی منهای اثر تورم. بازده اسمی کمتر از نرخ تورم، در عمل کاهش ارزش سرمایه است.

تورم در ایران؛ چرا مزمن و دورقمی است؟

تورم ایران دهه‌هاست دورقمی است و در سال‌های اخیر شتاب گرفته است. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، تورم سالانه‌ی کشور در مهر ۱۴۰۵ به ۷۶٫۸ درصد و تورم نقطه‌به‌نقطه به ۸۸٫۷ درصد رسید. تورم ماهانه‌ی همین ماه ۴٫۴ درصد بود.

بانک مرکزی در ۱۹ آبان ۱۴۰۵ ارقام متفاوتی برای همین ماه اعلام کرد: تورم سالانه ۷۱٫۴ درصد و تورم نقطه‌به‌نقطه ۸۳٫۵ درصد. این اختلاف به تفاوت پوشش جغرافیایی، سبد کالا و وزن اقلام در روش دو نهاد برمی‌گردد. برای مقایسه، تورم نقطه‌به‌نقطه‌ی مرکز آمار در آبان ۱۴۰۴ حدود ۴۹٫۴ درصد بود.

<em>تورم نقطه‌به‌نقطه‌ی مهر ۱۴۰۵ تقریباً دو برابر رقم آبان ۱۴۰۴ بوده و فشار اصلی روی سفره‌ی خانوار است.</em>
تورم نقطه‌ به‌ نقطه‌ی مهر ۱۴۰۵ تقریباً دو برابر رقم آبان ۱۴۰۴ بوده و فشار اصلی روی سفره‌ی خانوار است.

فشار در اقلام خوراکی شدیدتر است. به گزارش مرکز آمار، تورم نقطه‌به‌نقطه‌ی گروه خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات در مهر ۱۴۰۵ به ۱۱۳٫۴ درصد رسید و نهمین ماه پیاپی سه‌رقمی ماند.

ریشه‌های این وضعیت ساختاری است. کسری بودجه‌ی دولت، ناترازی بانک‌ها، رشد بالای نقدینگی و کاهش ارزش پول ملی زیر فشار تحریم، چرخه‌ای می‌سازد که خودش را تقویت می‌کند. به گفته‌ی رئیس‌کل بانک مرکزی، رشد نقطه‌به‌نقطه‌ی نقدینگی در مهر ۱۴۰۵ به ۵۰٫۹ درصد رسید؛ رشد نقدینگی سال ۱۴۰۴ هم ۵۳٫۳ درصد بود که بالاترین سطح در نیم قرن اخیر گزارش شده است.

انتظارات تورمی این چرخه را تشدید می‌کند. وقتی مردم تجربه‌ی سال‌ها تورم بالا را دارند، به محض دریافت حقوق آن را به کالا، ارز یا دارایی دیگری تبدیل می‌کنند. همین فرار از پول ملی، فشار بر بازار ارز و قیمت‌ ها را بیشتر می‌کند.

انتظارات تورمی؛ تبدیل سریع پول نقد به طلا، مسکن و کالا از ترس کاهش ارزش پول

راه‌های حفظ ارزش پول در برابر تورم

هیچ راه بی‌ریسکی برای شکست دادن تورم وجود ندارد، اما نگه داشتن پول نقد ریالی در تورم بالا تقریباً به معنای از دست دادن قطعی بخشی از ارزش آن است. هدف این بخش معرفی گزینه‌های رایج است، نه توصیه‌ی خرید یا فروش.

دارایی‌هایی که قیمتشان به ارز گره خورده، از گزینه‌های رایج ایرانی‌ها برای ذخیره ارزش بوده‌اند. اگر برایتان سؤال است که دلار بخریم یا طلا، تفاوت این دو را در مطلبی جداگانه مقایسه کرده‌ایم. هر دو در بلندمدت از ریال پیشی گرفته‌اند، اما در کوتاه‌مدت نوسان شدید دارند.

مسکن در ایران به‌طور سنتی دارایی حفظ ارزش بوده، اما سرمایه‌ی اولیه‌ی زیادی می‌خواهد و نقدشوندگی پایینی دارد. سهام شرکت‌هایی که درآمد ارزی یا قدرت قیمت‌گذاری دارند هم می‌تواند تا حدی با تورم همراه شود، به شرط آنکه سرمایه‌گذار نوسان بازار سرمایه را تحمل کند.

صندوق درآمد ثابتریالی، سود نسبتاً پایدار و نقدشوندگی بالا دارد، اما سودش در دوره‌های تورم بالا معمولاً کمتر از نرخ تورم است. برای کسانی که می‌خواهند بخشی از دارایی‌شان دلاری بماند و درآمد منظمی هم داشته باشد، صندوق‌های درآمد ثابت با پایه‌ی دلاری گزینه‌ی دیگری هستند. سازمان بورس آغاز پذیره‌نویسی نخستین صندوق درآمد ثابت ارزی کشور را ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ اعلام کرد.

برخی سرمایه‌گذاران هم بیت‌کوین را به دلیل عرضه‌ی محدودش ابزاری در برابر کاهش ارزش پول می‌دانند.سرمایه گذاری در ارز دیجیتال اما نوسان بسیار بالاتری از طلا و ارز دارد و فقط برای بخش کوچکی از سبد و با شناخت کامل ریسک‌ها معنا پیدا می‌کند.

روشمزیت اصلیریسک اصلینقدشوندگی
ارز و طلاهمراهی بلندمدت با کاهش ارزش ریالنوسان شدید و حباب قیمتیبالا
مسکنحفظ ارزش سنتی در ایرانسرمایه‌ی اولیه‌ی زیادپایین
سهامهمراهی نسبی با تورمریسک بازار و رکودبالا
صندوق درآمد ثابت ریالیسود نسبتاً پایدارسود معمولاً کمتر از تورمبالا
صندوق درآمد ثابت دلاریپایه‌ی دلاری و درآمد منظمترکیب دارایی و مدیر صندوقمتوسط
ارز دیجیتالعرضه‌ی محدود برخی دارایی‌هانوسان بسیار بالابالا

روش‌های رایج حفظ ارزش پول در یک نگاه

هیچ ستونی بدون ریسک نیست؛ انتخاب درست به افق زمانی و توان تحمل زیان هر فرد بستگی دارد.

مقایسه روش‌های حفظ ارزش پول در برابر تورم؛ طلا، ارز، مسکن، بورس، صندوق درآمد ثابت و بیت‌کوین

ریسک‌های هر روش حفظ ارزش پول

هر دارایی که از تورم محافظت می‌کند، ریسک خودش را دارد و شناخت آن پیش از تصمیم ضروری است. ارز و طلا به سیاست‌های ارزی، اخبار سیاسی و حباب قیمتی حساس‌اند و ممکن است پس از یک جهش، مدتی طولانی درجا بزنند یا افت کنند.

مسکن ریسک نقدشوندگی دارد؛ یعنی ممکن است در زمان نیاز نتوانید آن را با قیمت مناسب بفروشید. سهام و صندوق‌های سهامی ریسک بازار دارند و در دوره‌های رکود تورمی می‌توانند بازده منفی بدهند. در صندوق‌های درآمد ثابت باید به ترکیب دارایی‌ها، ضامن نقدشوندگی و سابقه‌ی مدیر صندوق دقت کرد.

اصل مشترک همه‌ی این روش‌ها تنوع‌بخشی است: تقسیم سرمایه میان چند دارایی با رفتار متفاوت، اثر شوک یک بازار را بر کل سبد کم می‌کند. پیش از هر تصمیم، مطلب ریسک در سرمایه گذاری را بخوانید و سهم هر دارایی را با افق زمانی و توان تحمل زیان خودتان تنظیم کنید.

تنوع‌بخشی سرمایه میان طلا، مسکن، سهام و بیت‌کوین برای محافظت از دارایی در برابر تورم

هشدار ریسک

این مطلب صرفاً آموزشی است و توصیه‌ی خرید یا فروش هیچ دارایی نیست. بازدهی گذشته‌ی هیچ دارایی تضمینی برای آینده نیست و هر سرمایه‌گذاری، از جمله صندوق‌ها و ارز دیجیتال، می‌تواند با زیان همراه باشد.

جمع‌ بندی

تورم افزایش مداوم سطح عمومی قیمت‌هاست و نتیجه‌اش کاهش قدرت خرید پول است. علت‌های آن از فشار تقاضا و هزینه تا رشد نقدینگی و انتظارات تورمی را در بر می‌گیرد. نرخ تورم با شاخص قیمت مصرف‌کننده در سه قالب ماهانه، نقطه‌به‌نقطه و سالانه اندازه‌گیری می‌شود.

در ایران، رشد بالای نقدینگی، کسری بودجه و کاهش ارزش ریال تورم را مزمن کرده است. در چنین شرایطی نگه داشتن پول نقد ریالی هزینه دارد، اما هر جایگزینی هم ریسک خودش را دارد. ترکیب متنوعی از دارایی‌ها، متناسب با هدف و افق زمانی هر فرد، منطقی‌ترین پاسخ به تورم است.

پرسش‌ های متداول

نرخ تورم را چه نهادی اعلام می‌کند؟

در ایران دو نهاد نرخ تورم را منتشر می‌کنند: مرکز آمار ایران و بانک مرکزی. هر دو بر پایه‌ی شاخص قیمت مصرف‌کننده کار می‌کنند، اما سبد کالا، وزن اقلام و پوشش جغرافیایی‌شان متفاوت است؛ به همین دلیل ارقامشان برای یک ماه یکسان نیست. مثلاً تورم سالانه‌ی مهر ۱۴۰۵ را مرکز آمار ۷۶٫۸ درصد و بانک مرکزی ۷۱٫۴ درصد اعلام کرد.

آیا تورم همیشه بد است؟

نه. تورم خزنده، یعنی نرخی پایین و قابل پیش‌بینی، همان چیزی است که بسیاری از بانک‌های مرکزی هدف می‌گیرند. مشکل از تورم بالا و ناپایدار شروع می‌شود که قدرت خرید را می‌فرساید و برنامه‌ریزی را سخت می‌کند. تورم منفی هم مطلوب نیست، چون مصرف‌کننده خریدش را عقب می‌اندازد و تولید آسیب می‌بیند.

فرق تورم نقطه به نقطه با تورم سالانه چیست؟

تورم نقطه‌به‌نقطه شاخص قیمت یک ماه را با همان ماه در سال قبل مقایسه می‌کند، اما تورم سالانه میانگین شاخص در ۱۲ ماه اخیر را با میانگین ۱۲ ماه قبل از آن می‌سنجد. نرخ سالانه کندتر حرکت می‌کند و تغییر جهت تورم را دیرتر نشان می‌دهد.

ابرتورم چیست و ایران در ابرتورم است؟

ابرتورم تورمی بسیار شدید و معمولاً شتاب‌گیرنده است؛ یک تعریف رایج آن را تورم بیش از ۵۰ درصد در ماه می‌داند. تورم ماهانه‌ی ایران در مهر ۱۴۰۵ به گزارش مرکز آمار ۴٫۴ درصد بود؛ رقمی بسیار بالا اما دور از این آستانه، که در دسته‌ی تورم شدید قرار می‌گیرد.

گام بعدی

اگر می‌خواهید بخشی از دارایی‌تان پایه‌ی دلاری داشته باشد، با صندوق‌های درآمد ثابت دلاری الگوراک، سازوکار و ریسک‌های آن‌ها آشنا شوید و متناسب با هدف خودتان تصمیم بگیرید.

منابع

مطالب مرتبط
0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x